Onderzoek : Moving Valgus Stress Test
Titel : Instabiliteit elleboog
Prevalentie : 0 per 1000.

Beschrijving :

Beschrijving uitvoering van de test:

De patiënt staat in een rechtopstaande positie, waarbij de schouder in 90° abductie is.  Met de elleboog in volledige flexie van 120° wordt een geringe valgus kracht van de elleboog gebruikt tot de schouder volledige exorotatie bereikt. Met een constante valgus kracht wordt de elleboog snel naar 30° extensie gebracht. Wanneer de patiënt  bij het geforceerd strekken van de elleboog vanuit een geflecteerde positie tussen de 120° en 70° mediale pijn van de elleboog ervaart, is de test positief.

 

Sensitiviteit : 100 procent.
Specificiteit : 75 procent.
Opmerking :

Doel van de test:

In het wetenschappelijk artikel (O'Driscoll, Lawton, & Smith, 2005) komt naar voren dat de Moving valgus stress test kan worden gebruikt om instabiliteit van de elleboog uit te sluiten. Dit artikel is beoordeeld met een 10 op de QUADAS. Dit wil zeggen dat het artikel goed van kwaliteit is. Aangezien slechts één artikel met een kleine populatie in dit literatuuronderzoek voor deze test is gebruikt, is het niet mogelijk om een goed onderbouwde en eenduidige conclusie hieraan te verbinden.

{slider title="Sensitiviteit" open="false"}

Er is slechts één artikel gevonden over de Moving Valgus Stress Test. Volgens O’Driscoll (2005) is de sensitiviteit erg hoog bij de Moving Valgus Stress Test, namelijk 1.00. De test is dus goed te gebruiken om een (partiële) ruptuur van het mediale collateraal ligament uit te sluiten. Er moet echter wel bij vermeld worden dat het een onderzoek betreft met een kleine populatie (21 patiënten), waarvan het bijna allemaal jonge mannelijke bovenhandse sporters zijn. Voor een volledige conclusie zal er dus meer onderzoek naar moeten gedaan worden op een grotere en veelzijdigere populatie.

{slider Specificiteit}

Er is slechts één artikel gevonden over de Moving Valgus Stress Test. Volgens O’Driscoll (2005) is de specificiteit hoog bij de Moving Valgus Stress Test, namelijk 0.75. De test is dus ook goed te gebruiken om een (partiële) ruptuur van het mediale collateraal ligament aan te tonen. Er moet echter wel bij vermeld worden dat het een onderzoek betreft met een kleine populatie (21 patiënten), waarvan het bijna allemaal jonge mannelijke bovenhandse sporters zijn. Voor een volledige conclusie zal er dus meer onderzoek naar moeten gedaan worden op een grotere en veelzijdigere populatie.

{slider Validiteit}

Er is geen bewijs gevonden.

{/sliders}

Literatuur : Orthopedic Physical Examination Test An Evidence-Based Approach Second Editon.